Search This Blog

Slider

COMENTARISTAS

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΔΙΕΘΝΗ

ΕΠΙΣΤΗΜΗ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

» » » Ένα «Μάθημα σολφέζ» που δεν τελειώνει ποτέ…



Ο διαγωνισμός τραγουδιού της EUROVISION έχει απασχολήσει ποικιλοτρόπως τα ΜΜΕ αλλά και το κοινό όλα αυτά τα χρόνια, από το 1956 δηλ που ξεκίνησε, μέχρι και σήμερα. Από πολλούς πολεμήθηκε, χαρακτηρίστηκε ευτελής ο διαγωνισμός, του δόθηκε ο χαρακτηρισμός «πανηγυράκι» αλλά και από πολλούς αγαπήθηκε φανατικά. Το αδιαμφησβήτητο είναι ότι από αυτόν τον διαγωνισμό έχουν βγει τραγούδια που έγιναν μεγάλες επιτυχίες, διαχρονικές αλλά και πολλά τραγούδια ξεχάστηκαν την αμέσως επόμενη μέρα του διαγωνισμού.


 Αλλά και στην γενικότερη παραγωγή  της παγκόσμιας  μουσικής αυτό δεν συνέβη; Γράφτηκαν και ωραία τραγούδια, γράφτηκαν και αδιάφορα. Μέχρι πριν μερικά χρόνια τα τραγούδια της Eurovision συνόδευαν ζωντανά μεγάλες ορχήστρες και κάθε χώρα διατηρούσε την γλωσσική της ταυτότητα. 

Σε ένα από αυτά τα χρόνια θα γίνει αναφορά στο παρόν άρθρο. Η Ελλάδα μπήκε στον διαγωνισμό αρκετά μετά, το 1974, 18 χρόνια μετά τον 1ο διαγωνισμό, με μία σύνθεση των Κατσαρού-Πυθαγόρα με τίτλο «Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου» και ερμηνεύτρια τη Μαρινέλλα. Το 1976 τη χώρα μας εκπροσώπησε η Μαρίζα Κωχ με το τραγούδι «Παναγιά μου, Παναγιά μου», ένα τραγούδι-διαμαρτυρία  με αναφορά στα πρόσφατα (τότε) γεγονότα της Κύπρου. 

Το 1977, η χρονιά που θα μας απασχολήσει εδώ,  η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε επάξια από το τραγούδι «Μάθημα σολφέζ» , μια σύνθεση του Γιώργου Χατζηνάσιου σε στίχους της Σέβης Τηλιακού. Ερμηνευτές ήταν τέσσερα νέα παιδιά με μεγάλη απήχηση στη νεολαία της εποχής, ο Πασχάλης, η Μαριάννα Τόλη, ο Ρόμπερτ Ουίλιαμς και η Μπέσσυ Αργυράκη που ενώ κάνουν ξεχωριστή καριέρα ο καθένας τους ενώνονται για την Eurovision.

Για την ιστορία να αναφέρουμε πως προτάθηκε στην Ελπίδα (μεγάλο όνομα κι αυτή της εποχής)  να είναι στην ομάδα και εκείνη αρνήθηκε και τη θέση της πήρε, τελικά,  η Μπέσσυ. Το τραγούδι ξεχώρισε από την αρχή κι όλα έδειχναν ότι θα έχει πολύ καλή θέση στο διαγωνισμό. Γυρίστηκε έγχρωμο φιλμάκι-βιντεοκλίπ που έκανε τον γύρο της Ευρώπης. Ο διαγωνισμός , όπως φαίνεται στο δελτίο τύπου της ΕΡΤ ήταν να γίνει στο Λονδίνο στις 2 Απριλίου του 1977 όμως τελικά ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαΐου λόγω απεργίας των τεχνικών της εκεί δημόσιας τηλεόρασης. 

Σε παλιότερη συνέντευξη του γράφοντα με τον συνθέτη Γιώργο Χατζηνάσιο (www.e-orfeas.gr, 2013) ο συνθέτης ρωτήθηκε σχετικά για το θέμα αυτό :

«Ποια ήταν η εμπειρία σας από τη Eurovision ; Πήρατε μέρος το 1977 μ΄ένα τραγούδι που αγαπήθηκε πολύ, το «Μάθημα σολφέζ». Μιλήστε μας για κείνες τις στιγμές.

Εγώ δεν ήμουν αρνητικός για τη Eurovision, αλλά υπήρχε μια περιρρέουσα κατάσταση ότι ήταν πανηγυράκι. Πέρα από το πανηγυράκι που είχε πει ο Χατζιδάκις και όλοι οι άλλοι υπήρχε και το γεγονός ότι η Ελλάδα πάντα πάτωνε! Τσατιζόμουνα κι έλεγα, είναι δυνατόν! Καθόμουν μια μέρα στο πιάνο και είχα γράψει μια μουσική που ήταν του «Μαθήματος σολφέζ» χωρίς τα λόγια. Η Μαρία (σ.σ. η σύζυγός του) είναι πάνω μαγειρεύει και μου λέει «Τι ωραίο κομμάτι είναι αυτό! Τι ωραία μελωδία είναι αυτή! Γιατί δεν το στέλνεις στη Eurovision;» . «Τι λες ρε Μαρία», της λέω, «έτσι και βάλουμε ελληνικά λόγια σ’ αυτό θα γίνει ένα τίποτα…» . Μου μπήκε το μικρόβιο όμως και κάθισα και σκέφτηκα. Αφού έχουμε το πρόβλημα της γλώσσας ίσως γι’ αυτό πάμε και τελευταίοι. Ποιος είναι ένας διεθνής κώδικας;  Κι αμέσως σκέφτηκα τη μουσική. Δε βάζω τις νότες; Έχω κάνει το ρεφρέν έτσι μόνος μου. Παίρνω τη Σέβη την Τηλιακού, της λέω την ιδέα και μου λέει πως είναι καταπληκτική! Κάθεται κι εκείνη γράφει τα κουπλέ. Μαζεύω τα παιδιά, κάνω μια ηχογράφηση, το στέλνω, βγαίνει πρώτο στην επιτροπή! Ο Φρέντυ Γερμανός με πήρε τηλέφωνο μόλις τέλειωσε η επιτροπή και μου λέει «Ρε Γιώργο τι έχεις κάνει! Έχεις κερδίσει τη Eurovision με αυτό το τραγούδι!» Το υποστήριξε το τραγούδι  και η Polygram  αλλά δεν κερδίσαμε τελικά!»

Το 2012, η Μπέσσυ Αργυράκη σε συνέντευξη στον γράφοντα (www.e-orfeas.gr, 2012) ρωτήθηκε σχετικά με το θέμα :

«Να ρωτήσω για τη EUROVISION που πήγατε το 1977 με τον Γιώργο Χατζηνάσιο. Πώς έγινε αυτή η σύνθεση των τραγουδιστών;

ΜΠΕΣΣΥ : Δεν ξέρω πώς βρέθηκαν οι άλλοι! Εμένα με φωνάξανε!(γέλια) Κι ήταν κι άλλοι τρεις εκεί! Ο συνθέτης με φώναξε στο στούντιό του. Ήδη ήταν η Μαριάννα (Τόλη) εκεί, ο Πασχάλης κι ο Ρόμπερτ (Ουίλιαμς).

Έγινε, δηλ. τόσο απλά! Η εμπειρία σας από κείνη τη βραδιά και  από τα μετά της βραδιάς, δεδομένου ότι το τραγούδι (Μάθημα Σολφέζ) έκανε επιτυχία και έξω, το τραγουδήσατε και στα αγγλικά…

ΜΠΕΣΣΥ: Γερμανικά, Ιταλικά… Ούτε που θυμάμαι σε πόσες γλώσσες το είπαμε!

Η καλύτερη συμμετοχή της χώρας μας στη EUROVISION!

ΜΠΕΣΣΥ : Κι εγώ θα’ θελα να πω το ίδιο αλλά φοβάμαι επειδή συμμετείχα το λέω γι’ αυτό δε θα είμαι αμερόληπτη!(γέλια).

Μιλήστε μας για την αντιμετώπιση του κόσμου στο εξωτερικό, γιατί στην Ελλάδα γινόταν χαμός με αυτό το  τραγούδι!

ΜΠΕΣΣΥ : Το κομμάτι ήταν φαβορί, κατά γενική ομολογία από τη στιγμή που φτάσαμε εκεί (Λονδίνο)! Η προετοιμασία που έγινε στην Ελλάδα ήταν για πρώτη φορά τόσο μεγάλη και τόσο απλωμένη στα μέσα ενημέρωσης! Κάναμε άπειρα εξώφυλλα, άπειρες συνεντεύξεις! Ήταν πραγματικά ένα  πολύ δουλεμένο κομμάτι  και οπτικά και κουστούμια ιδιαίτερα και η κίνηση, όλο το πακέτο δηλ !! Φαντάσου ένα τραγούδι που βγήκε το 1977 κι έχουν περάσει τόσα χρόνια - το λέω και δεν το πιστεύω! - να λέμε αν ξανάβγαινε ακριβώς έτσι με τέσσερα παιδιά θα είχε πιθανότητες βραβείου!»

Η εμφάνιση-σκηνική παρουσία και οι ερμηνείες  του Πασχάλη, της Μαριάννας, του Ρόμπερτ και της Μπέσσυς το βράδυ της Eurovision κερδίζουν τις εντυπώσεις. Η Ελλάδα έρχεται στην 5η θέση, μια θέση που για πολλά χρόνια θα είναι η καλύτερη που έχει πάρει ποτέ σ’ αυτόν τον διαγωνισμό… Πολλοί πιστεύουν, ακόμη, πως στην ελληνική συμμετοχή άξιζε ακόμα και η 1η θέση!  


Το τραγούδι « Μάθημα σολφέζ» γίνεται μεγάλη επιτυχία σε όλη την  Ευρώπη και οι πολλές εκδόσεις του αν μη τι άλλο αυτό αποδεικνύουν. Μια προσπάθεια χρόνων από τον γράφοντα φέρνει στο φως πολλές από αυτές τις δισκογραφικές εκδόσεις της εποχής σε 45άρι κυρίως από την εταιρεία Philips. Κυκλοφόρησε το τραγούδι, λοιπόν, στα ελληνικά στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Αγγλία, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία. Σε αγγλική εκδοχή, με τους ίδιους ερμηνευτές, κυκλοφόρησε στην Αγγλία, Ιταλία και Γερμανία ενώ κυκλοφόρησε και σε γερμανική εκδοχή με την ίδια ομάδα ερμηνευτών. 

Στην πίσω πλευρά από το 45άρι συνήθως ήταν το αγγλόφωνο «I love, I love , I love you» με μουσική του Γιώργου Χατζηνάσιου και αγγλικούς στίχους του Ρόμπερτ Ουίλιαμς. Στην Ελλάδα την κυκλοφορία του τραγουδιού σε 45άρι όπως ήταν αναμενόμενο την ακολούθησε και η έκδοση μεγάλου δίσκου 33’ στροφών με τίτλο, τι άλλο, το «Μάθημα σολφέζ»  όπου οι ερμηνευτές τραγουδούν κι άλλες συνθέσεις του Γιώργου Χατζηνάσιου.



Το 2014 η ομάδα των πρώτων ερμηνευτών τραγούδησε για τελευταία φορά δημόσια το τραγούδι μαζί με το συγκρότημα Melisses και καταχειροκροτήθηκε. Το Δεκέμβρη του 2018 η Μαριάννα Τόλη , δυστυχώς, «έφυγε» πρόωρα από κοντά μας… 

Ο Πασχάλης, ο Ρόμπερτ και η Μπέσσυ υπάρχουν ακόμα στα μουσικά πράγματα της χώρας και συνεχίζουν την πορεία τους, ο συνθέτης του τραγουδιού Γιώργος Χατζηνάσιος χάραξε μια μεγάλη καριέρα στην ελληνική μουσική που συνεχίζεται μέχρι σήμερα και η στιχουργός Σέβη Τηλιακού μετά τις μεγάλες στιχουργικές επιτυχίες που έκανε διαπρέπει και ως συγγραφέας.



42 χρόνια μετά, το τραγούδι «Μάθημα σολφέζ» υπάρχει και ακούγεται και τραγουδιέται… Ένα καλό τραγούδι σε όποιο μουσικό χώρο κι αν ανήκει θα συνεχίζει να συντροφεύει τον κόσμο όταν έχει αλήθεια μέσα του για πολλά χρόνια και το «Μάθημα σολφέζ» είναι σίγουρο ,όπως το αποδεικνύει ο χρόνος, είναι  ένα απ’ αυτά.


Κώστας  Πατσαλής



Η φωτογραφία της κας Σέβης Τηλιακού είναι από την προσωπική της σελίδα στο facebook.

H φωτογραφία του κ. Γιώργου Χατζηνάσιου είναι από το Press-Kit της ΕΡΤ (1977).









«
Next
Νεότερη ανάρτηση
»
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Leave a Reply