Search This Blog

Slider

COMENTARISTAS

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΔΙΕΘΝΗ

ΕΠΙΣΤΗΜΗ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

» » » » Ο Θάνος Μικρούτσικος για θητεία του ως Υπουργός Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ και την Αριστερά στην Ελλάδα



Σαν σήμερα (16/3/1993) νέος Υπουργός Πολιτισμού (1993-1996) στη θέση της Μελίνας Μερκούρη ορκίζεται ο μουσικοσυνθέτης Θάνος Μικρούτσικος. Σε συνέντευξη που του πήρα (το 2008) μου μίλησε για την υπουργική του θητεία, αλλά και για το πως βλέπει την Αριστερά στην Ελλάδα. Απαντήσεις διαχρονικές, γι' αυτό ενδιαφέρουσες κι επίκαιρες και σήμερα! (Τάσος Καραντής).


Από την υπουργική θητεία σας (1993-1996), ως Υπουργός Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ, ποια θεωρείτε ότι είναι η πιο σημαντική συμβολή σας στον τομέα του πολιτισμού;

«Δεν με στήριξε η Αριστερά στη δική μου υπουργική θητεία, επειδή ήμουν μέλος της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου. Ας συζητήσουμε όμως, μια μέρα, γι’ αυτά που έκανα σε κάποιους τομείς και να δούμε, αν ήταν σε προοδευτική κατεύθυνση και πήγαν τα πράγματα μερικά βήματα παραπέρα. Γιατί, αν τα πήγαν, όπως λέει και το σινάφι μου, τότε, ετούτοι που τα χτύπαγαν ήταν οι αντιδραστικοί μάλλον.

Τώρα, όσον αφορά τη δική μου συμβολή, θα σταθώ σε τρία πράγματα. Το πρώτο ήταν ότι υπέδειξα, μεθοδολογικά, πως δεν πρέπει ο εκάστοτε υπουργός να φτιάχνει την πολιτική που θα ακολουθηθεί σε έναν τομέα, γιατί δεν έχει τα φόντα. Πρέπει ο κάθε τομέας του πολιτισμού να διατυπώνει αυτήν την πολιτική, η οποία και θα επικυρώνεται από τον ίδιο το χώρο του κι από εκεί και πέρα θα γίνεται και πολιτική του υπουργού. Αυτό έγινε, επί των ημερών μου, στο χώρο της φωτογραφίας και του βιβλίου και προχωρήσαμε ανάλογα, έστω και χωρίς την τελική διατύπωση, στο χώρο του θεάτρου, της μουσικής και του χορού. Αυτό, το πώς πρέπει δηλαδή να λειτουργεί κανείς ως υπουργός, το θεωρώ πολύ σημαντικό. Το δεύτερο πράγμα που θεωρώ ότι ήταν πολύ σημαντικό και σηματοδοτούσε κάτι, ήταν το εθνικό πολιτιστικό δίκτυο πόλεων, δηλαδή, ένας αριθμός ελληνικών πόλεων θα έπαιρνε έναν θεσμό, το κράτος, η πολιτεία και το υπουργείο πολιτισμού θα τους έδινε χρήματα για τις υποδομές και τη λειτουργία για 10 χρόνια αυτού του θεσμού και θα προσπαθούσαν αυτόν το θεσμό να τον λειτουργήσουν αρχικά με πανελλαδική εμβέλεια κι αργότερα με πανευρωπαϊκή.  Βεβαίως τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα, γιατί μετά από 4 χρόνια “φρενάρισε” αυτό το πρόγραμμα, αλλά ένα τους “ξέφυγε” κι είναι το διεθνές φεστιβάλ χορού της Καλαμάτας, διότι ακόμα και τώρα λειτουργεί και μάλιστα με κύρος και στο εξωτερικό. Τέλος, το τρίτο είναι δύο πράγματα μαζί, η αναγέννηση του βιβλίου και του χορού, από πλευράς στήριξης της πολιτείας, νομίζω συνέβη επί των ημερών μου.». 

Και μια και πήγε προς τα εκεί η κουβέντα, πως βλέπετε την Αριστερά σήμερα στην Ελλάδα;

«Η Αριστερά στην Ελλάδα χάνει τη μια ευκαιρία μετά την άλλη. Βεβαίως άμα κυνηγάς το εφικτό υπάρχει ο κίνδυνος της αλλοτρίωσης, αλλά αν δεν βάζεις το χέρι σου στη φωτιά, χάνεις τη μια γενιά μετά την άλλη, γιατί στο πολιτικό παιχνίδι παίζει ρόλο το εφικτό. Δεν μπορείς να λες, όπως το ΚΚΕ, θέλω τον κατώτερο βασικό μισθό 1400, ενώ είναι 600 τώρα. Κι εγώ τον θέλω 2000, προχώρα τώρα να δούμε τι θα κάνουμε, θα συνεργαστώ με κάποιον να το πάω στα 800;  Ας δει η Αριστερά στην Ελλάδα τι κάνει το ΑΚΕΛ στην Κύπρο, όπου χωρίς να χάνει τη ριζοσπαστικότητά του, συμμετέχει σε κυβερνήσεις, με τα λεγόμενα αστικά κόμματα, με πρόθεση να φτιαχτούν τέσσερα πράγματα παραπάνω. Τώρα έβγαλε και πρόεδρο, που σημαίνει ότι είναι το ίδιο κυβέρνηση σε καπιταλιστικό κράτος. Εγώ θα περίμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ να πει, έλα εδώ Γιώργο Παπανδρέου, πάμε στο Ζάππειο να υπογράψουμε μια κοινή συμφωνία για τα θέματα της παιδείας, της υγείας, των συντάξεων, των χαμηλών μεροκάματων και του περιβάλλοντος, κάνοντας μια κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης. Αν το έκαναν αυτό, θα τους άξιζε μπράβο κι αν δεν δεχόταν το ΠΑΣΟΚ θα ήταν δική του η ευθύνη, οπότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν ο κερδισμένος. Τώρα, με το να λέει δεν συνεργάζομαι, θα ξαναπάει πάλι σε μονοψήφιο ποσοστό. Εγώ συμφωνώ στρατηγικά με την Αριστερά, για ένα κόσμο δικαιότερο, δεν είμαι υπέρ της ύπαρξης του καπιταλισμού, είμαι υπέρ της ύπαρξης μιας δικαιότερης κοινωνίας. Συμφωνώ με τις ευαισθησίες του ΣΥΡΙΖΑ για το περιβάλλον και με τις αντιρατσιστικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ και σέβομαι τις θυσίες που έχουν κάνει τα κόμματα αυτά. Αλλά, από εκεί και πέρα, στο εφικτό τι γίνεται;».

Απόσπασμα
 από συνέντευξή του
 στον Τάσο Καραντή





«
Next
Νεότερη ανάρτηση
»
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Leave a Reply