Search This Blog

Slider

COMENTARISTAS

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΔΙΕΘΝΗ

ΕΠΙΣΤΗΜΗ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

» » » «Υποψήφιος ευρωβουλευτής παντρεύτηκε άνδρα» και για κάποιον λόγο αποτελεί είδηση στην Ελλάδα του 2019...



«Παντρεμένος με άνδρα υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ» ο πηχυαίος τίτλος (ο ίδιος, με μικρές παραλλαγές) σε διαφορετικά "έγκριτα" μέσα και για μερικά λεπτά σκεφτόμαστε σε ποιο σημείο του πλανήτη και σε ποια δεκαετία έχουμε βρεθεί...


Εάν κάτι έχουμε συνηθίσει, είναι ο όλο και πιο τοξικός, αντικοινωνικός, σκοταδιστικός και αναχρονιστικός λόγος της Ακροδεξιάς. Της επίσημης, της ανεπίσημης, της κοινωνικής και της διαδικτυακής. Ειδικά η τελευταία, με την "ασπίδα" της ανωνυμίας και τις τεράστιες δυναμικές που προσφέρει το διαδίκτυο για την διεύρυνση του ακροατηρίου, νιώθει όλο και μικρότερη την ανάγκη να περιορίσει την χυδαία ρητορική και το μίσος.

Αυτό που μας εντυπωσίασε στην περίπτωση του Νίκου Γραικού, είναι η ευκολία με την οποία λογιζόμενα ως "έγκριτα" μέσα μυρίστηκαν αίμα και επέλεξαν να αξιοποιήσουν την σεξουαλική ταυτότητα ενός ανθρώπου ως "σημείο αναφοράς". Με την δημοσιογραφία της κλειδαρότρυπας να αποτελεί για μια ακόμη φορά τον πυροκροτητή της ομοφοβίας, του ρατσισμού, του κανιβαλισμού, του αδιέξοδου μίσους προς το διαφορετικό και το αδύναμο.

Δεν χρειάζεται ούτε κάποια ιδιαίτερη γνώση των "κανόνων" των ΜΜΕ ή της κοινωνικής ζωής: Τα ΜΜΕ που αποφάσισαν να σύρουν τον χορό των κανιβάλων, υπολόγισαν προσεκτικά (και επιτυχημένα) τις καταστάσεις. Αποφάσισαν να "καβαλήσουν" το κύμα μίσους που σαρώνει αυτή τη στιγμή την κοινωνία για να εξυπηρετήσουν τις κοντόθωρες στοχεύσεις τους (στην προκειμένη περίπτωση, έναν θολό "αντισύριζα" σχεδιασμό που ανέχεται να χαριεντίζεται ακόμη και με χρυσαυγίτες).

Η απέχθεια, η καταδίκη και η αντίσταση σε έναν συντελούμενο αναχρονισμό είναι στοιχειώδες ζήτημα ανθρωπισμού και δημοκρατίας. Και ως εκ τούτου, είναι ένα ζήτημα τελείως άσχετο και πάνω από τις εκάστοτε κομματικές αντιπαραθέσεις. Είναι ένα ζήτημα που αφορά την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και την ποιότητα της κοινωνίας που θέλουμε να ζήσουμε.

Για μια κοινωνία, που ο γάμος μεταξύ δύο ανθρώπων, οποιουδήποτε φύλου, δεν θα αποτελεί "είδηση" αλλά ένα μάλλον αδιάφορο γεγονός.

(Το παρόν άρθρο δεν "παρέλειψε" να αναφερθεί στην υποψηφιότητα και το βιογραφικό του Νίκου Γραικού, αλλά θεωρεί ότι είναι ζήτημα δευτερεύον αν όχι μηδενικής σημασίας μπροστά στην "μεγάλη εικόνα").

Δημήτρης Χρονόπουλος





«
Next
Νεότερη ανάρτηση
»
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Leave a Reply